Mostrando postagens com marcador Juó Bananére. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Juó Bananére. Mostrar todas as postagens

quinta-feira, 19 de novembro de 2020

Juó Bananére: Versignos popularo

____________________
Lá vê a luna surgino
uguali c’oa pumarola
Si vucê non gazá cumigo
ti raxo a gabeza c’oa gaçarola.

*

Bê difronti adondi móro,
móra un ómi indiferenti;
quano a genti passa lá,
illo gospi inzima da a genti.

*

Nu céu tê mortas istrella,
no mar tê pexi pra burro!
Gatterina non mi amolli
chi sinó ti prego um murro!

*

Tubaró é bixo brabbo,
baleia tê barbatana,
u Hermeze tê urucubaca
í u Wenceslau é un banana.

*

O pintigno sai du óvo,
o tigo-tigo tambê:
tambê o jacarezinho,
a gente inveiz nó.

*

Coraçó çino da genti,
gente çino da ardêia,
chi ripicca a Vemaria
tuttos dias as seis i meia.

*

O bacate é uma fruitinha
chi tuttos munno cunhéce,
a genti mexe bê elli
i disposa... o che parece?

____________________
Humor e Humorismo — Poesias e Versos e Paródias de Poemas Famosos — Antologia, Organização de Idel Becker, 1961, Editora Brasiliense, São Paulo — SP; Juó Bananére, pseudônimo de Alexandre Marcondes Machado (1892 1933), paulista de Pindamonhangaba, formado pela Escola Politécnica da USP São Paulo, foi engenheiro civil, escritor e poeta satírico; é considerado um dos precursores do Modernismo literário e artístico, que desaguou na Semana de Arte Moderna de 1922, em São Paulo; colaborou com seus textos nos periódicos O Estado de São Paulo e O Pirralho; fez paródias de poemas de Olavo Bilac, Gonçalves Dias, Camões, La Fontaine, Machado de Assis e outros; sua principal obra, La Divina Increnca (1915), parodia A Divina Comédia, de Dante; em 1933, ano de sua morte, criou o jornal semanal Diário do Abax’o Piques e que durou 21 números.